Musikî: Ludovico Einaudi - Le Onde Doğuranın ve doğanın olduğu, doğanın doğmuşlardan herhangi birine muhtaç olduğu ve diğer yandan doğuranın doğana muhtaç olduğu, bu muhtaçlığın süre gelen "sanki içeriden mektup yazdım","doğurmak mecburiyetinde değildi"... Gibi zaviyelerin anlamsızlığını, bir yerde hakkı olduğu halde vazgeçmeye, diğer yönden hakkı olmadığı halde yine hak talep etmeye benzer ki, hiçbir bir, bir ikinciyi kabul edecek değildir. Bu insansa önce "ben" der. (Yerine göre denilmeli.) Fakat her insanın kuvve-i manevîsi "isâr"ı kaldırabilecek kuvvette değildir. Anlamak istemez mesela, veya doyumsamak, itminân-ı derûnunun ya da, önemli değildir çünkü. "Mış gibi"likler içinde çırpınan günümüz insanı, gebe olduğu "erdem"i arayışa sürüklerken tini, oyalanmalı elbet ve anlam, geçirmeli halhalını ayağına -yani hakikatinin- insanın. Yoksa zıtlıkları meydana çıkaran yine zıtlık olmazdı sanırım. Zıtlığın olmayıp, "b...